【第281期】母亲

文章摘要:བྱིས་པར་སློབ་གསོ་སྤྲོད་པ་ནི་ཕ་མའི་འགན་ཁུར་ཡིན་ལ། བྱིས་པར་སློབ་གསོ་སྤྲོད་པའི་སྔོན་་་་་

母亲
ཨ་མ།

泽让灯珠
ཚེ་རིང་དོན་གྲུབ།

  བྱིས་པར་སློབ་གསོ་སྤྲོད་པ་ནི་ཕ་མའི་འགན་ཁུར་ཡིན་ལ། བྱིས་པར་སློབ་གསོ་སྤྲོད་པའི་སྔོན་འགྲོ་ནི་ཕ་མ་ལ་སློབ་གསོ་སྤྲོད་དགོས་ཤིང་། ཕ་མའི་རྒྱུ་སྤུས་ཇེ་ལེགས་སུ་གཏོང་དགོས། དེ་ནས་སྤྱི་ཚོགས་ཡོངས་ལ། བྱིས་པའི་ལྟ་སྐྱོང་མཁན་དང་པོ་སྟེ་ཨ་མ་ལ་བརྩི་བཀུར་བྱེད་པར་བསྐུལ་དགོས། མའི་ངལ་རྩོལ་ལ་གདེང་འཇོག་དང་བརྩི་བཀུར་བྱས་ཏེ། བྱིས་པའི་འཚར་སྐྱེ་ལ་བདག་རྐྱེན་ལེགས་པོ་སྤྲོད་ཐུབ་པའི་ཁོར་ཡུག་བསྐྲུན་དགོས་པ་ཡིན། བྱིས་པ་བཙའ་མཁན་དང་སྐྱོང་མཁན་དང་སློབ་གསོ་གཏོང་མཁན་ཚང་མ་ཨ་མ་ཡིན། ཨ་མའི་རྒྱུ་སྤུས་ནི་བྱིས་པ་མི་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཏུ་འཚར་སྐྱེ་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་གཙོ་བོ་ཡིན། དཀྱེལ་ཡངས་སྤྲོ་དགའ་ཆེ་བའི་ཨ་མ་དང་སྒེར་སེམས་ཁོག་རྒྱ་དོག་པའི་ཨ་མ། བསམ་ཤེས་བརྩོན་པ་ཅན་གྱི་ཨ་མ། སྒྱིད་ལུག་ལེ་ལོ་ཆེ་བའི་ཨ་མ་སོགས་ཨ་མ་མི་འདྲ་བས་སྐྱེད་སྲིང་བྱས་པའི་བྱིས་པའང་གཏན་ནས་འདྲ་བ་མ་རེད། ཨ་མའི་རྒྱུ་སྤུས་ནི་ས་བོན་ཞིག་དང་འདྲ་ལ། བྱིས་པའི་གཤིས་སྤྱོད་ནི་ས་བོན་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལོ་ཏོག་དང་འདྲ། དེ་བས་ཨ་མའི་སློབ་གསོ་དང་ཨ་མའི་ཤེས་རྒྱ་ནི་བྱིས་པ་དང་ཁྱིམ་ཚང་དང་སྤྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སུ་སྐུལ་བར་བྱེད་པའི་ཐོག་མ་དང་གཙོ་བོ་དེའོ། ། —རྩོམ་སྒྲིག་པའི་གཏམ།  

      教育孩子是父母的责任,教育孩子的前提是让父母受到良好的教育,使父母的品质足够优秀。其次面向社会而言,要培养对孩子的第一抚养人,即母亲的尊重,对母亲的劳动给予肯定、懂得尊重,让孩子有良好的成长环境。孩子的生育、抚养、教育皆由母亲一人承担,母亲的品质优劣很大程度上决定了孩子将来会成为怎样一个人。过分宠溺的母亲、自私刻薄的母亲、极度严格的母亲、懒惰懈怠的母亲… …不同的母亲培养的孩子是截然不同的。母亲的品质就如同种子,孩子的性格、品质便是由这个种子结出的果实。因此母亲的教育、母亲的才识对孩子、对家庭、乃至对整个社会往好的方向发展,起着至关重要的作用。——作者语。

   ད་ལོའི་དབྱར་གནང་སྐབས་སུ་ཕ་ཡུལ་ནས་ཕྱིར་ལོག་དུས། ཨ་ཕས་ང་ལ་རྒྱུན་དུ་ཁོམ་སྐབས་རེ་བྱུང་དུས་ཡུལ་ལ་ཁ་པར་རེ་གཏོང་གིན་སྡོད། ཁྱོད་རང་འགྲོ་ཐེངས་རེར་ཨ་མའི་གདོང་གི་མིག་ཆུ་ཇེ་མང་ནས་ཇེ་མང་རེད་ཟེར། དེ་དུས་ངས་ད་གཟོད་རང་ཉིད་ཀྱིས་སློབ་སྐབས་གཅིག་གི་རིང་ལ་ཕ་ཡུལ་ལ་ཁ་པར་གཏོང་ཐེངས་དེ་མཛུབ་མོ་བཀུག་ནས་བགྲང་རིན་ཞིག་ཀྱང་མེད་པ་དྲན་པས་ངོ་ཚ་བ་དང་ཡིད་སྨྲེང་དགོས་པ་ཞིག་བྱུང་།

       今年盛夏从家乡返校的时候,父亲叮嘱我说:“平时有空记得多往家里打电话,每次你走后母亲眼里的泪水便越来越多”。那时我方才恍然原来我一个学期打给家里的电话真是屈指可数,心里顿时生起了浓浓羞愧与悔恨。

  འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱམས་དང་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་ཨ་མ་ཡིན་ལ། ཨ་མ་ཡོད་པས་ད་གཟོད་ང་ཚོའི་ཁྱིམ་གཞིས་ལ་འོད་སྣང་ལྡན་ཞིང་འཚོ་བ་ལ་དྲོད་སྐྱིད་འཛོམས།

        世上最慈爱的人莫过于母亲了,因为母亲我们的家庭才充满阳光,我们的家庭才幸福美满。

  ངའི་ཨ་མ་ནི་འབྲོག་མོ་ཕལ་པ་ཞིག་ཡིན། ཁོ་མོའང་རྩྭ་ཐང་གི་བྱིས་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་དང་འདྲ་བར་སྦྲ་ནག་གི་འདབས་འོག་ནས་དྲིན་ཕ་མའི་བྱམས་སྐྱོང་དང་ནང་ཕུ་ནུའི་ལག་རྡང་གི་བར་ནས་ནར་སོན་ཞིང་མིང་སྲིང་བདུན་ཡོད་པའི་བཞི་པ་ཡིན། ཆུང་དུས་སུ་བེའུ་རྫི་དང་ལུག་རྫི། ལྕི་བ་འཕུད་པ། ཨོང་བ་འཐུ་བ། ཆུ་ལེན་པ། བཞོན་མ་བཞོ་བ་སོགས་འབྲོག་པའི་བྱིས་པ་ཞིག་ནར་སོན་པའི་གོ་རིམ་ཁྲོད་བརྒྱུད་སྲིད་པའི་རི་ཡུལ་གཉིས་ཀའི་ལས་ཀ་ཙག་ཙིག་གང་མང་ཞིག་ལས་མྱོང་ལ། གཞུང་རྒྱུད་དྲང་ཞིང་གང་བརྩམས་ཀྱི་ལས་ལ་འཇོན་པོ་ཞིག་ཀྱང་ཡིན་ཚོད་འདུག དེ་ལྟར་ཁོ་མོའི་མེ་ཏོག་ལྟར་བཞད་མྱོང་བའི་བྱིས་དུས་ཀྱི་འཚོ་བ་དེ་སྦྲ་མཐའ་དང་རྨིག་རྗེས་ནས་ཟད་ཅིང་། ནམ་རྒྱུན་ཁོ་མོའི་རང་ཉིད་ཀྱི་བྱིས་དུས་ལ་ཕྱིར་དྲན་བྱེད་དུས་ཆེས་འགྱོད་པ་ཆེ་ཤོས་ནི་སློབ་གྲྭར་མ་སོང་བ་དེ་རེད་ཟེར། སྤྱིར་ཁྱིམ་ན་ཨ་ཅེ་དང་ཕུ་བོ་ཡོད་པའི་དྲིན་གྱིས་སློབ་གྲྭར་འགྲོ་བའི་གོ་སྐབས་བྱུང་མོད། གཅིག་ནས་ཕ་མས་ནན་ཏན་གྱིས་སྐུལ་ལྕག་མ་བྱས་པ་དང་གཉིས་ནས་རང་ཉིད་ལའང་དཔེ་ཆ་འདོན་པའི་འདུན་པ་ཆེར་མེད་པས། ཁོ་མོའི་སློབ་རའི་འཚོ་བ་དེ་ཟླ་ཁ་ཤས་ལས་རྒྱུན་བསྐྱངས་ཡོད་པ་མ་རེད། དེ་བས་རང་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོ་གར་དེ་ཡང་བསྐྱར་མི་འཁྲབ་པ་དང་རང་ཉིད་ཀྱི་མི་ཚེའི་ཆད་ལྷག་ལ་ཁ་སྐོང་ཞིག་གི་ཚབ་ཏུ། ང་རང་སློབ་གྲྭར་སྐྱེལ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཉིན་གཅིག་ལའང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་མ་མྱོང་ལ།བུ་ཡིས་ཡི་གེ་ཤེས་པ་ནི་ཁོ་མོར་མཚོན་ན་མི་ཚེ་འདིའི་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བའི་བྱ་བ་ཞིག་ཡིན།

        我的母亲是一个淳朴的牧民。她也同大部分草原的孩子一样,在牛毛帐篷之下,在父母的养育中与兄妹携手共同成长,母亲共养育了七位兄妹。小时候的母亲也是在放牛,牧羊,捡牛粪,拾柴火,挑水,挤牛奶等牧民孩子成长所要经历的种种劳动中长大的,为人憨厚、做事勤勉。时光如此往复,她如花儿般绽放的儿时也伴着帐角与蹄印逝去。她时常说回首儿时最后悔的事莫过于没有去学校了。其实因为家中姐姐与兄长之恩,并不是没有去上学的机会,却因父母没有严格的教导,和当时自己对学习的兴趣并不大,她的学习生涯就只持续了那么几个月。为了不重演自己的悲剧,也为了弥补自己人生的缺憾,她在要把我送去学习这件事上没有一天怀疑过。儿子学有所成是她这辈子最可以引以为傲的。

  ངའི་ཨ་མ་ནི་མཛེས་མ་ཞིག་ཡིན། འཚར་ལོངས་ཀྱི་ལོ་ཟླའི་ཁྲོད་རིམ་གྱིས་ལང་ཚོའི་མཛེས་སྡུག་གི་རི་མོ་ལྷང་ངེར་མངོན་ཞིང་། ལུས་ཀྱི་སྟངས་སྟབས་དང་ལང་ཚོའི་འཇོ་སྒེག ཁྲེལ་བག་གི་འཛུམ་ཀོང་བཅས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་གཞོན་ནུ་མ་ཞིག་གི་སྣང་བརྙན་སྟག་ཤར་གང་མང་ཞིག་གི་མིག་ལ་འཐོག་མྱོང་། དེ་དུས་ཤིག་ལ་ཆུ་འགྲམ་ཞིག་གམ་རྫ་སྐེད་ཅིག ཡང་ན་སྤང་ཁུད་ཅིག་ནས་རང་དང་ན་ཚོད་མཉམ་པའི་སྐྱེས་པ་ཞིག་ངོ་ཤེས་ཤིང་། དུས་དེ་ནས་བཟུང་མཚན་མོའི་རྨི་ལམ་དང་ཉིན་མོའི་ཟས་ཐུན་བར་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་འཁོར་ཞིང་། གཏན་གྱི་འདུན་མ་བཅོལ་བའི་དམ་ཚིག་ཀྱང་རང་སེམས་ལ་བརྟན་པོར་བཅས། ལོ་ངོ་ཉི་ཤུར་བུད་མ་ཐག་པའི་ཁོ་མོས་རང་དབང་རང་འཐད་ཀྱི་གནས་ཡུལ་ཅིག་རྙེད་པ་ནི་སྐབས་དེའི་གཞོན་ནུ་མ་ཞིག་ལ་མཚོན་ན་གཞན་གྱིས་ཡིད་སྨོན་འཆོར་དགོས་ས་ཞིག་ཡིན་ལ། སྐྱིད་ལ་སྡུག་པའི་འཚོ་བའི་ལམ་ཁ་རུ་གོམ་པ་ལེགས་པོ་ཞིག་སྤོ་བའི་སྟ་གོན་དང་བསུ་མའང་ཅི་ལ་མིན། རང་ཁྱིམ་གྱི་གཅེས་ཕྲུག་ནས་གཞན་ཁྱིམ་གྱི་མནའ་མར་གྱུར་པ་ནས་བཟུང་། ཁོ་མོ་ནི་ལངས་ཀྱི་སྔོན་མ་དང་ཉལ་བའི་འཕྱི་མ་ཡིན་ལ། ལག་ལས་ཀའི་བར་ནས་བྲེལ་བྲེལ་དང་ཁ་ཟ་འཐུང་བར་ནས་གཟབ་གཟབ་བྱེད་དགོས་པར་གྱུར་མོད། ཁོ་མོས་རང་གི་ལས་དབང་ལ་འཁང་ར་དང་ལེ་བདའ་མེད་པར་ཡོད་ཚད་དང་དུ་བླངས་པས་ཁྱིམ་གཞིས་ཤིག་གི་དྲོད་ཁོལ་དང་འོད་སྣང་གི་རྟེན་མར་གྱུར།

        我的母亲是个美丽的女子。在成长的岁月中,如画的般的青春逐渐清晰展现,一个亭亭玉立、婀娜多姿、羞涩多娇的女子形象在很多人的眼里都有着印象。那时,也许是在一个河边,或是一座山崖间,又或是一方草坪上,遇见了一个与自己年龄相仿的青年。自那时梦中的人儿是他,嘴角溢出的微笑是他,更是在心中许下了要与之相爱相守的誓言。刚二十出头便能和自己的倾心之人相伴,是许多如她一般年轻女孩羡慕的对象,也何尝没有坚定她们准备向着苦乐交集的生活,迈出正确一步的决心。自打从家里的掌上明珠成为别人家的儿媳,她便是起得最早,睡得最晚的那个人。工作中忙忙碌碌,吃饭时处处小心。但她从未对自己的命运抱怨过什么,任劳任怨承担着所有,成为家庭的中最温暖与最光芒的存在。

  ངའི་ཨ་མ་ནི་རླབས་ཆེན་གྱི་མ་ཡུམ་ཞིག་ཡིན། སྔ་རྗེས་སུ་བུ་བུ་མོ་གཉིས་ཀྱི་ཨ་མར་གྱུར་ལ། ཁོ་མོས་ཐེངས་དང་པོར་རང་གི་བྱིས་པའི་ངུ་སྐད་ཐོས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དགའ་ཚོར་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཨ་མར་གྱུར་མྱོང་བ་ཞིག་ལས་སུས་ཀྱང་བརྗོད་ཐབས་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་སྲིད་ལ། རང་གི་བུ་ཕྲུག་གི་ཁ་ནས་ཐོག་དང་པོར་ཨ་མ་ཞེས་བོས་པ་ཐོས་པའི་སྐབས་དེའི་ཁོ་མོ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིའི་ཆེས་བདེ་སྐྱིད་ལྡན་པའི་མི་དེ་ཡིན་པ་བསྙོན་མི་དགོས། དེ་འདྲའི་ཚོར་བ་དེ་ཁོ་མོའི་མིག་ཆུ་དང་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར་དྲན་ཁྲོད་ཡང་ཡང་གླེང་མྱོང་བ་བརྗེད་ཐབས་མི་འདུག ཡ་ཐོད་ཀྱི་མིག་དང་ཡ་ཁོག་གི་སྙིང་ལྟ་བུའི་གཅེས་ཕྲུག་གཉིས་ནི་ཁོ་མོའི་འཚོ་བའི་ཁ་དོག་ཡིན་ལ་སེམས་ཁུར་གྱི་སྣོན་མའང་ཡིན། བར་སྐབས་དེར་ཉིན་གྱི་ཟས་ཚ་མོ་དང་མཚན་གྱི་གཉིད་བདེ་མོའི་བྲོ་བ་དེ་ཁོ་མོ་དང་རིང་དུ་གྱེས་མོད། ཁོ་མོས་དེ་དག་ལོངས་སྤྱོད་ཅིག་ལས་མནར་གཅོད་ཅིག་ཏུ་ནམ་ཡང་བསམ་མི་སྲིད།

        我的母亲是一个伟大的母亲。先后成为一男一女两个孩子的母亲。当她第一次听见孩子的啼哭声,那种喜悦只有当了母亲的人才能理解。当她第一次听见孩子喊出“妈妈”的那时,她觉得自己便是这个世界上最幸福的人。更是将两个孩子视作心肝宝贝,掌上明珠,这两个孩子是她生活的色彩、心中里所有。那段时间白天的热饭、夜晚的安睡早已离她而去,可她却享受着这些,从未觉得是种折磨。

  ངའི་ཨ་མ་ནི་ཆུང་མ་ཡ་རབས་ཤིག་ཡིན། ངའི་ཕ་མ་གཉིས་གཉེན་སྒྲིག་བྱས་ནས་མི་ལོ་ཉི་ཤུ་ལྷག་འདས་པའི་རིང་ལ། བཟའ་ཚང་གི་འཚོ་བའི་ཁྲོད་དུ་ལན་རེར་ཁ་འཛིང་དང་གདོང་མདོག་དཀར་ནག་ཏུ་བརྗེ་རེས་བྱེད་པ་ནི་བཟློག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་མོད། གནད་འགག་གི་སྐབས་སུ་ཁོ་མོས་སྨྲ་བ་བསྡམས་ནས་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་སྲིད་ལ། ཁོ་མོས་ནམ་རྒྱུན་ངས་ནི་བུ་ཕྲུག་གི་ཆེད་དུ་ཡོད་ཚད་བློས་གཏོང་ཕོད་པ་ཇི་བཞིན་ཁྱོ་གའི་ཆེད་དུའང་ཡོད་ཚད་བློས་གཏོང་ཕོད་ཟེར།འདི་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་བྲང་ཁོག་ཅིག་ཡིན་ལ། འདི་འདྲའི་བྲང་ཁོག་དང་སེམས་རྒྱས་བསྐྱངས་པའི་ཁྱིམ་གཞིས་སུ་ང་ཡིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདེ་བ་དང་དྲོད་ཁོལ་མ་ལུས་ཉམས་སུ་མྱངས།

        我的母亲是一个好妻子。父母结婚已有20多年了,生活中虽然也时常不可避免的会有小吵小闹、红白脸相向的时候。但关键时刻母亲会静下心来克制自己。她时常说,我可以为了孩子付出一切,也愿意为了丈夫付出一切。这是怎样一种胸襟,在这样的胸襟下培育的家庭里,我享受着世间无比美满的幸福、温暖。        

  འབྲི་མཚམས་འདིར་སླེབས་དུས། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡུན་རིང་ཞིག་ལ་ཕ་ཡུལ་དུ་ཁ་པར་མ་བཏང་བ་དྲན་ཞིང་། ཨ་ཕས་བཤད་པའི་སྐད་ཆ་དེ་རྣ་ལམ་དུ་ཅོང་བརྡ་བཞིན་གྲགས་འོང་བར་བསྟུན། དབང་མེད་དུ་ལག་རྒྱབ་ལ་སེན་བཏོག་དང་འགྲམ་པ་རུ་ཤ་གཅུས་འགའ་བརྒྱབ་ན་འདོད། །

        行笔至此,想起已是许久没有给家里打过电话了,临别时父亲的话入雷鸣般在耳旁响起。不由便想在手背狠狠的挖一挖,在面颊上狠狠的拧一拧!



 

双语阅读排行榜

特色视频教学

更多>>

藏汉双语网版权所有 copyright@zanghansy.com

京ICP备05053385号-4