【第270期】歌声

文章摘要: 一位妇女在山谷唱歌,掠过的阴影将她遮挡,但那歌声使她挺立在田野上。


གླུ་སྐད།

ཅཱ་ཧྥི་ལེ་ལཱ•མེའུ་སུ་ཐི་ལཱ་ཨར།

(༡༩༤༥ལོར་ནོ་བྷེ་ཨར་རྩོམ་རིག་བྱ་དགའ་ཐོབ།)
 

       ལུང་ཁོག་ནས་བུད་མེད་ཅིག་གིས་གླུ་སྐད་སྒྲོག་ཅིང་།གྲིབ་མའི་ཕུང་བོ་ཞིག་གིས་ཁོ་མོ་སྒྲིབ་པར་བྱས་ཀྱང་།གླུ་སྐད་དེས་མོ་རང་ཞིང་ས་གྲུ་བཞིའི་སྟེང་འགྱིང་བར་མངོན་འདུག
 

      མོའི་སེམས་སུ་གས་ཆག་ཤོར་སོང་།དེ་ནི་མོས་ས་སྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཆུ་འགྲམ་དུ་བཅག་པའི་ཤེལ་དམ་ཧྲུལ་ཆག་དང་མཚུངས།འོན་ཏེ།ཁོ་མོས་ད་དུང་གླུ་ལེན་ཞིང་།ལྐོག་འགྱུར་གྱི་རྨ་ཁ་ལས་ཕྱིར་མངོན་པའི་གླུ་སྐད་དེ་སྔར་བས་ཇེ་ཕྲར་གྱུར་ཅིང་།ལྷག་པར་ངར་ཤུགས་ལྡན།སྙན་འཇེབས་ཀྱི་དབྱངས་འགྲོས་ཁྲོད།གླུ་སྐད་དེ་ཁྲག་དྲོན་དུ་རྫོབ་པར་བྱས།
 

      ཉིན་རེར་ཤི་སོང་བའི་མི་དག་གི་ཆེད་དུ།ཞིང་སའི་ནང་གི་སྒྲ་གཞན་དག་ཀྱང་ཁུ་སིམ་མེར།སྐད་ཅིག་འདིའི་སྔོན་ལ།ཆེས་མཐའ་མཇུག་གི་བྱིའུ་ཆུང་འདིའི་ངུ་སྐད་དེ་ཡང་ཐོས་མ་སོང་།མོའི་ཕམ་མ་མྱོང་བའི་སེམས་པ་དེས།ན་ཟུག་གི་ཆེད་དུ་འཚོ་བའི་སེམས་པ་དེས།ལྷང་འཇགས་སུ་གནས་པའི་སྐད་སྒྲ་ཡོད་ཚད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ལ།ད་ལྟ་མོའི་སྐད་ངག་དེ་རྫིག་པོར་གྱུར་རུང་།སྔར་བཞིན་སྙན་ཞིང་འཇེབས།
 

      མོས་རང་གི་ཁྱོ་གའི་ཆེད་དུ་གླུ་ལེན་པའམ།སྲོད་ལྗོངས་སུ་ཁྱོ་གས་ཁ་རོག་གེར་ཁོ་མོར་བལྟ་ཞིང་།ཡང་ན།མོས་གླུ་དབྱངས་དེ་བྱིས་པར་བླངས་པ་པའམ།བྱིས་པ་ནི་དེ་འདྲའི་ཡིད་དབང་འཕྲོག་ཅིང་།ཁོ་མོའི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་བྱེད་སྲིད།ཡང་ན།མོས་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་གླུ་ལེན་པའམ།ཁོ་མོའི་སེམས་པ་ནི་སྲོད་དུས་སུ་ཁེར་སྡུག་ཏུ་ལུས་པའི་བྱིས་པ་དེ་ལས་ཀྱང་རྒྱབ་རྟེན་དང་སྐྱབས་བཅོལ་མེད།
 

       གླུ་སྐད་འདིས་སླེབས་ལ་ཉེ་བའི་དགོང་མོ་ལ་བྱམས་བརྩེའི་ཁེངས་པར་བྱས་ཤིང་།སྐར་ཚོགས་ཀྱིས་མི་ཡུལ་གྱི་སྤྲོ་སྐྱིད་རུམ་ནས་འོད་ལམ་མེར་འཁྱུག།སྐར་མས་ཁེབས་པའི་ནམ་མཁའ་ཡང་བརྩེ་བས་ཕྱུག་པར་གྱུར་ལ།འདིས་ནི་ས་ཆེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བསམ་ཤེས་བགྱི།
 

      ཞིང་ཐང་དེ་ནི་ཟླ་འོད་འོག་གི་ཆུ་ངོགས་བཞིན་དྭངས་ཤིང་གཙང་ལ།བདེ་ཐང་གིས་ཉིན་མོའི་རྫབ་རླངས་དག་འབྱིད་ཅིང་།རྩེན་དུས་ཀྱི་མི་དག་གི་འཁོན་སེམས་འཛོམས་པར་བྱས།བུད་མེད་དེས་སྔར་བཞིན་གླུ་ལེན་ལ།གླུ་སྐད་དེ་མགྲིན་པ་ལས་ཕྱུང་ཞིང་།མཆོག་གྱུར་གྱི་ཉིན་མོ་ལས་བརྒལ་ཏེ།སྐར་ཚོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ཡར་འཕགས།

 

歌声
 

[智利]加夫列拉·米斯特拉尔

Gabriela Mistral(1889-1957)

1945年获得诺贝尔文学奖
 

       一位妇女在山谷唱歌,掠过的阴影将她遮挡,但那歌声使她挺立在田野上。
 

      她的心破碎了,就像今天傍晚她在小溪的卵石上摔碎的水罐一样,然而她还在唱,从那隐秘的创口透出的一缕歌声,变得更纤细,更强劲。在悠扬的曲调中,那歌声被鲜血沾湿了。

  
      为着每天都有人死去,田野里其他声音都已沉寂。刚才,连那只落在最后的小鸟的啼啭也听不到了。她那不会死去的心,那为痛苦而活着的心,汇拢了一切已经沉寂的声音,现在她的歌声虽已变得高亢,但始终是甜美的。
 

      她是在为她丈夫歌唱?暮色中丈夫正默默地望着她。或者,她唱歌是为了孩子?孩子是那么迷人,使她减轻痛苦;或者,她只是为自己的心歌唱?她的心比黄昏时分孤独的孩子更加无依无靠。
 

       这歌声使正在降临的夜晚变得慈爱,群星带着人间的甜蜜在闪烁,布满星星的天空变得通晓人情,理解大地的痛苦。

      田野纯净得像月光下的水面,平原抹去那不高尚的白天的浊气,白日里人们互相憎恨。那妇人仍然在歌唱,歌声从咽喉中飞出,越过变得高尚的白天,朝着群星飞升!

双语阅读排行榜

特色视频教学

更多>>

藏汉双语网版权所有 copyright@zanghansy.com

京ICP备05053385号-4